Kind van de rekening...
Dit keer gaat mijn post over de verhalen die ik gehoord of met eigen ogen gezien over kinderen in Thailand. Kinderen die de consequenties dragen van verkeerd gemaakte keuzes door anderen.
Thailand, het land van de glimlach. Helaas is dit voor vele kinderen een valse glimlach. Een glimlach die wordt veroorzaakt door de jacht naar geld, hebzucht, zelfzucht en verlangens. Verlangens naar van alles om zichzelf te bevredigen over de rug(getjes) van kinderen.
Mai
Mai komt uit een gezin waarbij de beide ouders verslaafd zijn aan alcohol. Er bijna geen werk voor ze. En dus ook bijna geen eten. Mai gaat met honger naar school en in een uniform met allerlei gaten. Ze kan zich moeilijk concentreren vanwege de honger maar is leergierig en wil graag dokter worden. Helaas ziet de toekomst er voor haar wel anders uit. Er is immers een 'farang' in het dorp gekomen (farang is een buitenlander, en een buitenlander betekent -geld-). Deze farang schijnt veel geld te betalen om voor een kind te zorgen in een andere plaats. De ouders van Mai zien de dollars al en geven Mai aan de 'farang' mee. Mai stapt in de auto en gaat haar leven in de prostitutie beginnen. Ze zal haar ouders niet meer zien, haar ouders zien wel elke maand haar verdiende geld.
Aipin
Aipin is een lief en intelligent jongetje. Hij houdt van spelen, Engelse woordjes leren en van fietsen. Zijn vader is overleden en zijn moeder weent hier niet om. Elke week is er wel een andere man over de vloer of ma is de hort op en niet thuis. Aipin is nog maar 9 jaar oud en moet zelf het huis aan kant maken, eten koken en voor zichzelf zorgen want moeder heeft andere dingen te doen. Waarschijnlijk zal Aipin moeten gaan werken om in zijn eigen onderhoud te kunnen voorzien als hij klaar is met de basisschool. Aipin is dan 12 jaar.
Wipada en Sasira
2 zusjes, die maar 1 jaar schelen in leeftijd. Ze zijn geboren in een klein dorpje met veel landarbeiders. De vader is spoorloos verdwenen. Moeder is onlangs overleden aan AIDS. Hun tante zorgt nu voor hun maar doet dit liever niet. Wipada en Sasira zijn erg mooi en hebben een lichte huidskleur. Mooi bruin haar en glinsterende ogen. Ze worden verkocht aan een pooier op 12 jarige leeftijd. Ze hebben geluk want de eigenaar van de bar heeft medelijden met deze meisjes en vindt ze te jong om sex te hebben met de mannen die daar komen en hij laat de meisjes schoonmaken en koffie zetten. Na 3 maanden koopt een goedwillend persoon (die zich bezichhoudt met het uit de prostitutie halen van meisjes) ze vrij en brengt ze terug naar de familie. De familie is niet eens dankbaar. Want nu de meisjes terug zijn, missen ze inkomsten. De week erna zijn de meisjes weer verkocht en dit keer helaas niet zonder gevolgen. Ze worden als bonus ingezet en vele mannen bieden veel geld om met deze maagden te gaan slapen om ze te ontmaagden. Het is te hopen dat Wipada en Sasira ooit het recht krijgen om te zeggen dat ze dit niet willen en de juiste hulp om weg te gaan uit deze wereld.
Patsarapong
Patsarapong komt uit een groot gezin met veel meisjes. Zij is de oudste. Van haar wordt dus verwacht dat ze voor haar ouders gaat zorgen, of in andere woorden; dat ze het geld in het laatje brengt. Als ze 13 jaar is wordt ze meegenomen naar de grote stad en ingeleid in de wereld van het genot. Ze wordt meegenomen door een 'farang' en zal dit daarna dagelijks meerdere keren doen. Ze houdt iets van 300 Baht over per maand om van te leven (iets van 75 euro) en de rest van het geldt (30.000 Baht) moet naar huis gestuurd worden. Ondertussen stoppen haar ouders met werken en beginnen ze aan een verbouwing. In de weinige keren dat ze naar huis gaat ziet ze elke keer weer iets nieuws; een verbouwing, een nieuwe TV, nieuwe scooters en broertjes die de hele dag de stoere bink kunnen uithangen. En elke keer moet ze weer terug naar haar baan, want de familie kan niet zonder het geld. Zij is hun goudmijntje. Ze is bang om haar ouders teleur te stellen en durft niet aan ander werk of een eigen leven te denken. Zonder hulp van buitenaf zal Patsarapong haar leven niet veranderd zien...
Dit zijn 4 verhalen waarvan ik er al meerdere heb gehoord of gezien. Helaas zijn dit niet de enige 4 verhalen. Er zijn er nog veel meer, met van allerlei variaties maar met allemaal dezelfde oorzaak. Ouders die niet van hun kinderen houden. Ouders die niet voor hun kinderen zorgen. Ouders die hun kinderen verkopen omwille van het geld. Het zijn alleen niet de ouders die zo met hun kinderen omgaan. Er is nog een andere partij om de schakel compleet te maken; de westeling (meestal) die op zoek is naar vertier, sex en plezier. Met dansende meisjes, met jonge meisjes, met meerdere meisjes. De pooiers die ook veel geld verdienen in deze business. Er wordt alleen niet gevraagd naar de mening van deze meisjes.
Deze meisjes konden niet kiezen om een fijne en onbezorgde jeugd te hebben. Ze hebben geen puberteit gehad met hun eerste vriendje en kriebels in de buik. Ze kondeni niet kiezen om te studeren en .. enz. enz. Deze meisjes zijn verkocht en slaaf geworden van diegenen die een grotere liefde hebben voor het geld...
De glimlach van deze meisjes is niet écht en kost een hoge prijs... een té hoge prijs als je het mij vraagt.
* De namen van deze meisjes zijn gewijzigd vanwege privacy.
