Aftellen

Inmiddels is de tijd aan het verstrijken en zit ik nu 2 weken voor mijn vertrek. Wat lijkt de tijd ineens snel te gaan zeg! Nog maar 2 weekjes werken en dan zit ik in het vliegtuig.. nog 1 weekje en ik ben huisloos en nog 1 dagje en dan gaat m'n appartement leeg...en zal mijn hele wereld UpSideDown geturnd zijn.

Inmiddels is het bij de meeste mensen om mij heen geland dat ik nu toch écht bijna wegga. Op mijn blog en nieuwsbrief heb ik zoveel lieve en meelevende reacties ontvangen. Het meeste wat ik gehoord heb is dat mensen geïnspireerd en geraakt zijn door mijn bericht. Nou, ik kan jullie zeggen; al jullie reacties inspireren mij nog veel meer om te gaan en hebben mij ook écht geraakt. Wat een medeleven. Geweldig! En natuurlijk niet te vergeten, alle donaties die binnenstromen (er kan nog meer bij) :-) In een volgende post hoop ik jullie hier meer over te vertellen en iets te melden over de projecten van het weeshuis en de school. Of de donatie nu komt van jou die ik persoonlijk ken of van jou die ik niet ken; de kinderen van Thailand zijn er ontzettend blij mee!

Mijn visa voor Australië en Thailand zijn geregeld. En in Thailand hoef ik doordat ik een vrijwilligersvisum heb gekregen maar 1 keer het land uit. Dankzij de digitale wereld begint er zelfs al een netwerk te ontstaan en weet ik nu al dat ik leuke mensen ga ontmoeten in Australië, komen 2 Nederlandse opa's langsfietsen in Thailand (ontmoet op de ambassade) en heb ik al contact met andere vrijwilligers van het weeshuis en heb ik een adres in Cambodja om naar toe te gaan. Geweldige uitvinding dat internet!. Ik probeer elke dag een woordje Thais te leren maar hemeltje lief het is toch wel erg moeilijk om te onthouden :S Hopelijk gaat het in Thailand door het elke dag te oefenen en te horen wel sneller en hoop ik toch echt een woordje Thais te kunnen spreken. Alle pleisters, diarree remmers, ORS zakjes, muskietennet zijn ingekocht (tja, je moet wel als je naar de tropen gaat want zie mezelf toch niet graag behandeld worden door één of andere medicijnman). En volgende week haal ik mijn laatste serie inentingen. Dus ja, er zijn euro's genoeg geïnvesteerd in preventie en ze zeggen altijd voorkomen is beter dan genezen.

Ik hem mijn inschrijving voor de TEFL cursus gedaan en ben nu druk op zoek naar een kamer in Melbourne. Tot nu toe nog niet een succes maar op sommige dingen moet je gewoon vertrouwen dat het allemaal goed komt... (als is dat soms best moeilijk). Voor de rest loopt alles best op rolletjes; op mijn werk heb ik mijn spullen al in dozen gedaan en thuis (ik durf het bijna niet te zeggen maar..) ligt alles overhoop en moet ik bijna over de spullen heen springen zoveel heb ik allemaal in de woonkamer gedumpt. De hele vloer ligt bezaait met inkopen, kleding, tassen, rugzakken en een hele hoop dozen (misschien dat ik er nog wel een foto van durf te laten zien) ;-) Gelukkig heb ik een super mama en a.s. zaterdag sluit zij zich aan bij de hulptroepen om alles in te pakken, wat zou ik toch zijn zonder haar??

Al vele afscheidsborrels en rondjes zijn ingepland. Rest mij voor nu; inpakken en wegwezen...en proost op een goede afloop!

Lão pop gahn mi (oftwel see you later)

Het inpakken is begonnen...

opgeruimd staat netjes ;-)